Uit de verte lijkt het nog heel wat. Maar als je dichterbij komt, blijkt dat het Badpaviljoen van Domburg eigenlijk gewoon op instorten staat. "Nog één goeie storm en er is niks meer te restaureren", sombert de eigenaar van het gebouw, projectontwikkelaar ir. C. Dekker uit Goes. Toch moet het kunnen. Een tweede leven voor dit slagroomtoefje op de taart Domburg.
Staatssecretaris M. van der Laan (Cultuur) heeft de eerder toegekende kanjersubsidie van achthonderdduizend beloofd euro uit te keren. "Zonder die subsidie was het gebeurd geweest met het Badpaviljoen, maar met deze subsidie zijn we nog niet uit de zorgen", meent Dekker.

Donkere wolken ontladen zich boven het onder het verval kreunende paviljoen, gelegen op de top van het Domburgse duin. Een van de mooiste plekjes van Zeeland en misschien wel van Nederland. Je hoeft geen projectontwikkelaar te zijn om hier het bloed toch ietwat sneller door de aderen te voelen stromen. Beneden het strand, ginds de zee. Even de ogen dicht en je ziet een zonovergoten strand, volle terrassen en op het strand spelende kinderen. De branding ruist, het water spat en het paviljoen schittert. Volledig gerestaureerd en waardig verbouwd tot een vijfsterren-plus-locatie, zoals dat in het jargon heet.

Het Badpaviljoen heeft een deftige geschiedenis. Echte Domburgers kwamen er niet vaak binnen. Welgestelden elders uit den lande des te meer. Beroemde schilders zoals Jan Toorop en Piet Mondriaan groepten er samen en Russische grootvorsten, Duitse prinsessen en de eerste koningin van Roemenië, Elisabeth I, waren er graag te gast.
Het ging goed met het gebouw totdat in de jaren zeventig het verval inzette. De terrassen rond het paviljoen zaten in de zomermaanden nog steeds vol, maar het pand zelf holde in kwaliteit achteruit. Nu, aan het begin van het derde millennium na Christus, kun je amper nog van een gebouw spreken. Het is een bouwval die schreeuwt om een opknapbeurt van jewelste.

De totale restauratie en verbouwing van het paviljoen schat Dekker op een dikke tien miljoen euro. Voor dat geld heb je dan ook wel wat. Terrassen, een grand café c.q. restaurant op vijfsterrenniveau en een aantal hotelsuites die verkocht kunnen worden

Mocht het Badpaviljoen door nijvere werklieden inderdaad weer omgetoverd zijn tot een smakelijk slagroomtoefje op de recreatietaart Domburg, dan zal er over animo om een likje van dit lekkers te nemen niet te klagen zijn. Dekker glimlacht zoals alleen een projectontwikkelaar kan glimlachen als het over dit soort zaken gaat. "We hebben hier een lijst liggen van zo'n driehonderd mensen die zich al spontaan hebben aangemeld als belangstellende, mochten de plannen doorgaan. Dit is zo'n prachtige plek, daar hebben mensen geld voor over. Absoluut. Hier wil je gewoon zitten."

Ondertussen doen wind en regen de zoveelste aanval op het gebouw. De elementen hebben vrij spel en iedere dag wordt de bouwkundige staat van het paviljoen slechter. Toch blijft Dekker positief en hoopt hij dat nog dit jaar de vergunningen rondkomen. "Heel Domburg staat er achter, daar zijn we van overtuigd. Er zijn meer plannen geweest voor een verbouwing, maar die waren veel grootschaliger. Daar waren de mensen niet voor. Deze opknapbeurt laat het gebouw in z'n waarde."

Afbeelding © Van Garderen & Dekker Projectontwikkeling B.V., Goes en HEJA Projectontwikkeling BV, Breda.